Engelen, demonen en geesten

Gepubliceerd 27 februari 2015 door lynnenkavita

Hallo, Voor mijn tweede artikel voor de fantasyweken heb ik besloten om over engelen, demonen en geesten te schrijven, uit Japanse en Ierse folklore en nog andere volksverhalen. Ook komen engelen en duistere engelen aan bod. Ze spelen ook een rol in vele verhalen, zoals Harry Potter, Narnia en zo verder. Veel leesplezier.

Banshee

Een banshee is een wezen uit de Ierse folklore, wanneer deze treurende wezens aan een Ier verschijnt, betekent dit dat een familielid van hem binnen korte tijd zal sterven. Banshees komen vanaf de achtste eeuw in de Ierse folklore voor, en zijn eigenlijk geen slechte wezens. Door hun spookachtige kreten komen ze echter zeer angstaanjagend over. Hun ogen zijn felrood omdat ze eeuwenlang hebben gehuild en gerouwd om hun dierbaren. De banshee wordt verder meestal beschreven als een lange, magere vrouw met lange, witte haren en draagt gewoonlijk een groene jurk met daaroverheen een grijze cape met capuchon. Een enkele keer kan ze ook verschijnen als een kleine, oude vrouw of een beeldschoon jong meisje met blond haar en rode kleding.
Over het algemeen wordt aangenomen dat elke Ierse familie één banshee heeft die hen eeuwenlang dient, maar slechts verschijnt wanneer een familielid op het punt staat te sterven. De bekendste banshee uit vroeger tijden heette Aibhill en ze waarde rond bij de koninklijke familie O’Brien. Volgens de overlevering trok de oude koning Brian Boru in 1014 in Clontarf ten strijde in de wetenschap dat hij het er niet levend af zou brengen, omdat Aibhill de avond ervoor aan hem was verschenen en de kleding van soldaten leek te wassen tot het water rood zag van het bloed.
In latere jaren kondigden banshees een sterfgeval aan door onder het raam van de stervende te jammeren of te huilen, waarvoor ze soms een aantal verdiepingen boven de grond moesten zweven. Het komt ook voor dat een banshee op veilige afstand blijft, een eenzaam figuurtje dat de dood aankondigt door in de heuvels rond het huis van haar familie te dwalen of op een stenen muurtje zit. Het woord ‘banshee’ zou overigens komen van het Ierse bean si, wat ‘vrouw uit de heuvels’ betekent. Soms is de banshee niet eens zichtbaar, maar blijkt haar aanwezigheid uit de doordringende kreten die overal worden gehoord. Wanneer verschillende banshees samen verschijnen, wat een zeer zeldzame gebeurtenis is, kondigt dit de dood aan van een machtig of geëerd persoon.
Alleen de oudste families, die afstammen van de legendarische Ierse helden uit de vroege middeleeuwen, hebben volgens de overlevering een eigen banshee. Oorspronkelijk waren dit slechts de families wier achternaam met ‘O’ of ‘Mac’ begon, maar nadat er eeuwenlang leden van verschillende families met elkaar waren getrouwd, zijn er honderden anderen die aanspraak kunnen maken op een banshee. Omdat een banshee haar familiestamboom volgt, blijft ze bij haar familie, waar deze ook naartoe vertrekt. Vandaar dat het gejammer van een banshee ook kan worden gehoord in Engeland, Amerika en alle andere plaatsen waar Ieren zich hebben gevestigd.
Banshee

 

 

banshee-2

banshee

 

Spindemonen
Spinnen danken hun wetenschappelijke naam, arachniden, aan de Griekse mythologie van Arachne, die de godin Athene onbezonnen voor een weefwedstrijd uitdaagde. Athene portretteerde op haar kleed haar eigen grootsheid, terwijl Arachne ervoor koos de amoureuze veroveringen van Zeus af te beelden. Zwaar beledigd door de roekeloosheid van de sterfelijke vrouw trok Athene het werkstuk van Arachne aan flarden en vernietigde haar weefgetouw. Arachne sloeg beschaamd op de vlucht en hing zichzelf op. Voor Athene was dit echter niet genoeg en ze veranderde de strop waarin Arachne hing in een web en Arachne zelf in een spin, die daardoor gedoemd was tot in de eeuwigheid te blijven weven.
De mythologische wereld heeft altijd nogal een tegenstrijdige kijk op spinnen gehad, waarbij ze soms beschimpt, maar in de meeste gevallen juist als nuttige wezens beschouwd worden. Zowel christelijke als islamitische volksverhalen vertellen over de manier waarop het kind Jezus of de profeet Mohammed uit handen van hun belagers gered werd: spinnen sponnen een web voor de ingang van de grot waar ze zich verscholen hielden. Een beroemd Schots verhaal vertelt hoe Robert the Bruce de moed vond om de Schotse troon uit de dagen, nadat hij gadegeslagen had hoe een spin tot zes keer toe faalde in een poging een web te spinnen, maar daar bij een zevende poging uiteindelijk wel in slaagde.
Het wekt dan ook weinig verbazing dat het meest gevierde spinnenwezen in de mythologie een held is: Anansi. Anansi was onderwerp van een hele serie verhalen in zijn geboortestreek (West-Afrika) en begon zijn leven als goddelijke schepper die de zon en de maan aan de hemel geplaatst had. De verhalen over zijn daden bereikten de Nieuwe Wereld via slavenschepen en in zijn nieuwe territorium verwierf hij al snel een nieuwe rol als sluwe sjacheraar die beroemd was om zijn vindingrijkheid. In de meeste verhalen fungeerde Anansi als normaal mens, hoewel hij af en toe ook aan gevaren ontsnapte door in een spin te veranderen.
De goedgunstige kijk op spinnen leeft nog altijd voort, zoals bleek uit de populariteit van E.B. White’s jeugdklassieker Charlotte’s Web, maar de negatieve invalshoek voert toch de boventoon, met succesvolle films als Tarantula en Arachnophia, waarin spinnen als horrorverschijnselen neergezet worden.
Ook die traditie kent al een lange historie, met name in Japan. In één zo’n verhaal werd de krijger Yorimitsu er door zijn keizer op uitgestuurd om het land van demonen te bevrijden. Hij werd echter ziek en werd verzorgd door een jongen die hem elke dag een kopje medicijnen gaf; daar ging hij zich echter alleen maar beroerder van voelen. Yorimitsu, die uiteindelijk zijn geduld verloor, smeet het kopje naar de jongen, maar werd toen plotseling in een kleverig web gevangen.
Op dat moment stak de jongen Yorimitsu’s kwelgeest neer, waarna deze op de vlucht sloeg. Het soor van bloed leidde het tweetal naar een enorme spin, die zwaargewond bleek door de houw van een zwaard. Ze gaven de demon snel de doodssteek en de zieke Yorimitsu was op slag genezen.

Spinnen in Harry Potter

De Acromentula is een soort gigantische spin, en komt origineel van de regenwouden van Zuidoost Azië, in het bijzonder Borneo. Van Actomantulas denken ze dat Tovenaars hun gekweekt hebben, gecreëerd om woningen of schatten te beschermen, en werden gecreëerd voordat er een wet kwam die experimenteel kweken verbood in 1965. Ze lusten graag menselijk vlees.

Acromantulas hebben acht ogen, zijn hoog begaafd en kunnen zelfs spreken. Ze zijn typisch bedekt door dik zwart haar, meet een pootlengte die kan gaan tot vijftien voet (zo’n vier en halve meter). Ze bezitten een stel gigantische snijtanden die ze kunnen gebruiken om levende prooien of dieren van hun eigen soort te eten. De voelsprieten produceren een klikkend geluid als het beest opgewonden of wil aanvallen.De snijtanden bevatten een zeer giftig vergif, wat kan verkocht worden aan 100( is niet het preciese getal) Galjoenen per flesje, het gif is nog sterk voor korte tijd na de dood. Het gif is van Klasse A Niet Ruilbaar materiaal.

Spinnen in The Lord of the Rings

Een van Frodo Baggings angstaanjagende confrontaties in The Lord of the Rings is met Shelob, een gigantische arachnide (spin dus), die hoog in de bergen van Mordor leeft. Terwijl hij door de bergen trekt, stoort Frodo haar, waarop Shelob de held met een dodelijke steek verlamt. Hij wordt op het nippertje gered, doordat zijn loyale assistent Sam Gamgee erin slaagt haar te verwonden en naar haar hol terug te jagen. Tolkien ontleende haar naam aan het woord lob, een archaïsche term voor ‘spin’.

 

naamloos

Spindemon

 

 

Boeman

De boeman komt uit de Noord-Engelse folklore en is daar bekend als een geest die van gedaante kan veranderen. Hoewel hij gewoonlijk onzichtbaar is, kan hij verschijnen als mens, dier, skelet of zelfs demon. De meeste boemannen vinden het heerlijk om mensen te laten schrikken. Sommigen zijn gewoon ondeugend en doen in hun pogingen om een keurig en ordelijk huishouden op zijn kop te zetten, sterk denken aan de klopgeest. Volgens de overlevering weet je dat een van deze lastige wezens aanwezig is in je huis wanneer deuren zonder enige reden dichtslaan, kaarsen plotseling doven, dingen verdwijnen en er in het hele huis mysterieuze geluiden te horen zijn. Boemannen met een gemenere inborst verstoppen zich in het donker langs de weg en laten eenzame reizigers schrikken, soms zelfs zo erg dat ze gewond raken of sterven.
Er wordt wel gezegd dat de boeman verwant is aan of de gemenere variant is van het veel vriendelijkere nachtelfje. Nachtelfjes komen in de Engelse volksverhalen voor als hulpjes in het huishouden die zich zeer verantwoordelijk voelen voor het huis waarin ze levenn en de eigenaar van dat huis geluk brengen. Ze ruimen de rommel op, maken onafgemaakte karweitjes af, bakken brood, oogsten het graan, hoeden de schapen en repareren kapot gereedschap en kleding. In ruil voor hun werk hebben ze elke avond recht op een kom melk of room en een stuk cake. Wanneer hun een grotere beloning wordt aangeboden, zijn ze beledigd en kan er een boeman verschijnen die de plaats van het nachtelfje inneemt.
Boemannen die zich met het huishouden bemoeien, worden beschreven als donker, harig en lelijk, met heel grote handen en voeten. Bovendien kleden ze zich in lompen. In vorige eeuwen deed de eigenaar van een huis zijn uiterste best om van de boeman af te komen, wanneer deze zich in zijn huis had gevestigd. Boemannen waren echter zeer halsstarig en soms moest een gezin naar een ander dorp verhuizen om van hem af te komen. En zelfs dat hielp niet altijd: er is een verhaal over een boer die de vernielingen die de boeman aanrichtte, zo zat was dat hij al zijn bezittingen inpakte en met zijn gezin naar een nieuwe woning wilde verhuizen. Toen hij door het tuinhek aan de voorkant wegliep, vroeg zijn buurman verbaasd of hij ging verhuizen. Voordat hij de kans kreeg om te antwoorden, klonk er vanuit een van zijn koffers een stem die vrolijk zei: “Ja, we gaan allemaal weg!” De boer en zijn gezin draaiden zich verdrietig om en gingen hun huis weer binnen, want ze beseften dat je nooit aan een slimme boeman kunt ontsnappen.

boeman

boeman

de-boeman-klaar-aan-oorlog-15540643(1)

boeman

 

De Glamorgana

Glamorgana’s zijn vrouwelijke geesten uit de Oost-Europese folklore, gedaante verwisselende wezens die in bossen, meren, bergen en wolken zouden huizen. In hun dierlijke vorm kunnen ze voorkomen als zwaan, paard, valk, slang of wolf; het betoverend en gevaarlijkst zijn ze echter in menselijke gedaante, als prachtige, jonge meisjes met lang, golvend haar, die gekleed gaan in nevelige gewaden en bij het licht van de midzomermaan dansen. Jongemannen die in bekoring raken, kunnen niet meer logisch denken: ze raken verward en vergeten te eten, te drinken en te slapen, soms dagen achter elkaar. Iedereen die de pech heeft om een dansende Glamorgana te ontmoeten, moet mee dansen en blijven dansen tot hij van uitputting sterft. Daardoor heeft de Glamorgana  ook wel wat gemeen met elfen en feeën, want o wee als je uit een elfenring stapt, want dan kan je rekenen op rampspoed en ziekte. Hoewel Glamorgana’s best aardig kunnen zijn voor mensen en soms bereid zijn hun geneeskrachtige en voorspellende gaven met hen te delen, kunnen ze ook zeer opvliegend zijn. Ze verdragen het niet als er tegen hen gelogen wordt of als ze worden bedrogen en kunnen verschrikkelijke straffen uitdelen, vooral wanneer iemand zijn belofte niet nakomt.
In sommige overleveringen zijn Glamorgana’s met mensen getrouwd, leiden ze een burgerlijk leventje en hebben ze een gezin gesticht.

veelal

De Glamorgana

 

Lijkenetende geest

Een lijkenetende geest graaft lijken op en verorberen rottend mensenvlees. Ze hebben zich een plekje kunnen veroveren in de westerse folklore, maar oorspronkelijk komt de lijkenetende geest (of ghouls) uit de oude legenden van de Arabische moslimwereld, waar ze deel uitmaken van een opstandige familie van kwade geesten. Je trof lijkenetende geesten met hun kannibalistische, grafschendende gewoontes voornamelijk aan in woestijnen, hoewel ze ook in grotten schuilen, in de wildernis zwerven en op jacht gaan op plekken waar net een mens is overleden. Ze worden zeer gevreesd in noordelijk Afrika, het Midden-Oosten en India. Hoewel ze met veel smaak elk lijk verorberen dat ze op hun weg vinden, zijn de meeste lijkenetende geesten pas echt gelukkig wanneer ze zelf iets moeten doden.
Het is moeilijk om een precieze beschrijving te geven van een lijkenetende geest. In sommige verhalen lijkt hij op een kameel, een paard of een eenogige struisvogel. Andere vertellen over een wezen met woest, verward haar dat voor zijn ogen hangt. Het maakt echter niet zoveel uit hoe hij er werkelijk uitziet, want de lijkenetende geest verandert voortdurend van gedaante en kan elke vermomming aannemen die de aandacht van de mens zal trekken. Soms is hij een eenzame reiziger die beweert een kortere weg te weten, waarna hij de echte reiziger de woestijn in leidt om hem vervolgens met het grootste gemak te doden en op te peuzelen. Het liefst verschijnt de lijkenetende geest echter als mooie vrouw, een ideaal verlokkingsmiddel voor een ronddwalende man.
Een reiziger kan zichzelf beschermen door goed te kijken naar het enige lichaamsdeel van de lijkenetende geest dat nooit kan worden vermomd: zijn voeten. Welke gedaante de lijkenetende geest ook aanneemt, zijn voeten blijven de poten van een geit, kameel of ezel. Tegen de tijd dat een mogelijk slachtoffer de lijkenetende geest dicht genoeg heeft genaderd om de voeten op te merken, staat deze helaas gewoonlijk al klaar om hem in stukken te rijten en als avondmaal te nuttigen. De enige manier die de reiziger nog rest om te ontsnappen, is de aanvaller met één enkele klap tegen zijn hoofd te doden. Door een tweede klap zal de vraatzuchtige lijkenetende geest vreemd genoeg alleen maar weer bij zijn positieven komen en dan is hij natuurlijk niet blij dat zijn maaltijd hem aangevallen heeft.

Roodkopje

Het roodkopje, ook wel ‘bloed kop’ of ‘rode kam’ genoemd, is een kwaadaardige, koboldachtige geest uit de Engelse folklore die rondspookt in de ruïnes van kastelen waar bloederige gevechten hebben plaatsgevonden. Het roodkopje met zijn lange, grijze haren, vurige rode ogen en vooruitstekende tanden, zou wellicht voor een lelijke oude man kunnen worden aanzien, ware het niet dat hij een bijzondere rode hoed draagt, die zijn kleur heeft gekregen van het bloed waarin hij is gedrenkt. Hij heeft een wandelstok bij zich met een metalen punt en zal deze maar al te graag tegen iedereen gebruiken die dom genoeg is om een ruïne van een kasteel in te lopen. Het bloed van een vers slachtoffer is tenslotte precies wat hij nodig heeft om de kleur van zijn dieprode hoofddeksel op te frissen.
Degenen die de verleiding niet kunnen weerstaan om oude ruïnes te bezoeken, kunnen zich volgens de legenden op één manier beschermen tegen een roodkopje. Wanneer je hardop voorleest uit de bijbel, zal hij er krijsend vandoor gaan, met achterlating van een van zijn vreselijke tanden als souvenir.

Zompelaar

De zompelaar is een spichtige, eenbenige geest met een lantaarn in de hand die voorkomt in de folklore van het zuidwesten van Engeland. De zompelaar zou ’s nachts in afgelegen gebieden op de loer liggen. Hij heeft het voorzien op reizigers, wacht met het aansteken van zijn lantaarn totdat ze hem vrij dicht zijn genaderd en stapt dan plotseling in de lichtcirkel. De vermoeide voetganger is blij in de verte een lichtpuntje te ontwaren en loopt zijn richting uit in de veronderstelling dat het zijn eindbestemming is of anders een medereiziger die zich even verderop op het pad bevindt. Voordat hij het goed en wel beseft, valt hij in een greppel, zakt hij weg in een moeras of tuimelt van een klif, tot groot vermaak van de zompelaar.
Op het Engelse platteland schijnen veel van dergelijke geesten, die allemaal flakkerende vlammen bij zich dragen en er een gewoonte van maken om goedgelovige reizigers in gevaar te brengen, rond te dwalen. De Engelse folklore kent ontelbaar veel verhalen over reizigers die in rondjes blijven ronddwalen, in greppels vallen, verdwalen en naar het noorden reizen terwijl ze naar het zuiden onderweg waren. Misschien komt dit omdat het Engelse platteland vol zit met moerassen, veen poelen en heidegebieden, waarin het moeilijk is de weg te vinden, vooral ’s nachts. Anderen zoeken uiteraard weer een bovennatuurlijke verklaring. Volgens een eeuwenlange traditie is niet het landschap de schuldige, maar bovennatuurlijke wezens. Sommigen daarvan, zo wordt gezegd, zijn het demonen, of anders spoken wier ziel niet kan rusten en weer anderen bewakers van schatten, die mensen verleiden met een glimp van wonderbaarlijke rijkdommen die niet buiten hun bereik liggen.
Het is een interessant gegeven dat in veel delen van Engeland inderdaad vaak vreemde lichtjes in de verte kunnen worden waargenomen, terwijl geen mens in de buurt is. Volgens wetenschappers zien reizigers echter slechts een spontane ontbranding van moerasgassen die in moerasachtige gebieden gewoonlijk voorkomen en kunnen ontsnappen. Eeuwenlang hebben mensen echter aangenomen dat deze lichtjes werden veroorzaakt door kwaadwillende geesten en op die plekken waar dergelijke lichtjes te zien zijn, maakt een of andere versie van de zompelaar onlosmakelijk deel uit van de plaatselijke volksverhalen. In de Dreuzel wereld is vaak bekend dat veel reizigers in rondjes lopen of in greppels doodvielen, verdwaalden en naar het noorden reisden terwijl ze eigenlijk naar het zuiden wilden.

Tegenwoordig wijt men deze ongevallen aan:

  • De onvoorzichtigheid van de reiziger
  • De droefgeestigheid van het landschap waarin zulke ongevallen dikwijls voorkomen.

 

Zompelaar

zompelaar

 

Lamia 

De Lamia is een vrouwelijke demon uit de Griekse mythologie die kinderen opat. Ze zou een door oppergod Zeus beminde Lybische koningin geweest zijn die, nadat Hera haar van haar kinderen beroofde, waanzinnig van verdriet werd en zelf op kinderen van anderen ging jagen. De Lamia is verwant aan de sirenen en de zeemeerminnen. Zij heeft ook kenmerken van een vampier of succubus en lijkt op de Romeinse Lemures (Larvae).

De Lamia verleidt graag jongemannen en drinkt vervolgens hun bloed. Ook doodt en verslindt de Lamia kinderen. De Lamia zou een van de snelste wezens ter wereld zijn en elke prooi kunnen inhalen. Het is intelligent en doodt door list. Met haar zoete stem lokt ze reizigers naar zich toe. Aan zee, aan de rand van de woestijn, vermaakt de Lamia zich met het doden van schipbreukelingen.

Verschijningsvorm

De Lamia wordt afgebeeld in twee gedaanten. De minst voorkomende vorm bestaat uit het bovenlijf van een vrouw en het achterlijf van een slang.

De meest voorkomende vorm is die van een vrouwen bovenlijf met berenklauwen, geitenpoten als benen, een achterlijf van een draak uitlopend in een paardenstaart. Ze kon haar ogen uitnemen en weer terug plaatsen.

 

lamia 2

lamia

lamia

lamia slangenvorm

 

Yuki Onna

Reizigers die een bergketen ergens in Japan doorkruisen komen onverwachts in barre weersomstandigheden terecht. De mist wordt steeds dikker en binnen de kortste keren wordt het zicht tot enkele meters beperkt en kunnen ze het pad waarop ze lopen nauwelijks meer onderscheiden. Dan begint het ook nog eens te sneeuwen en voordat ze het weten bevinden ze zich in een zware sneeuwstorm.
In de onheilspellende stilte van de sneeuwbui en met het dalen van de temperatuur bekruipt de reizigers een griezelig gevoel van lethargie*. Niet meer bij machte om zichzelf te redden wachten ze, hopeloos en hulpeloos, op wat komen gaat. Dan, als ze het bewustzijn verliezen, doemt er plotseling een gedaante op. Een beeldschone dame schrijdt geluidloos in hun richting, de kleur van haar huid even wit als haar kimono. Haar uitdrukking is kalm en vredig, maar tegelijktertijd zeer resoluut. Het is de sneeuwvrouw, die gekomen is om de reizigers in haar ijzige armen te sluiten. Als de storm gaat liggen, liggen alleen hun levensloze lichamen er nog. Hun geesten zijn verdwenen en voor altijd verloren in het ijzige bastion van de sneeuwvrouw.
De grote Japanse filmmaker Akina Kurosawa nam deze scène op in zijn film Dreams. Westers publiek vond de scène surrealistisch, maar in feite portretteerde hij hiermee de sneeuwvrouw Yuki-onna, bekend uit de Japanse mythologie. Ze is één van de bekendste yokai of geesten, waartoe ook de kitsune en tengu (een soort vogelman) behoren. Waar ze ooit zuiver kwaadaardig was, wordt ze tegenwoordig meestal beschouwd als een ambivalente figuur, zoals in Kurosawa’s voorstelling, met een haast buitenaardse glamour die haar dodelijke bedoelingen verdoezelt.
Yuki-onna is een beeldschone witte dame, soms in het wit gekleed, maar vaak naak afgebeeldt. Ze heeft een normale menselijke gedaante, maar is onsterfelijk en is in staat met één enkele aanraking of ademstoot te doden. Ze leeft in de ongerepte gebieden en bergen in Japan en wordt enkel in de winter gezien.

 

 

yuki onna

yuki onna

 

 

Kitsune

Volgens Japanse legendes gaf keizer Toba (12de eeuw) ooit een feest in zijn zomerpaleis, waarvoor bijna alle meest getalenteerde en knappe leden van zijn hofhouding waren uitgenodigd. Terwijl het gezelschap onder het genot van een muziekje zat te dineren, werd het plotseling donker in de zaal. Iedereen haastte zich naar buiten, maar daar bleek alles even duister te zijn, terwijl er bovendien uit het niets een flinke wind was opgestoken die onheilspellend door de zalen van het paleis huilde. De gasten smeekten wanhopig om licht, maar merkten dat het enige, ietwat verontrustende schijnsel afkomstig was van een knappe hofdame, met de bijnaam Juweel Maagd, van wie iedereen wist dat ze de favoriete minnares van de keizer was.
Kort na dit onheilspellende voorval werd de keizer ernstig ziek; hij balanceerde op het randje van de dood. Een shintopriester met magische krachten, die op het hof werd ontboden om hem te onderzoeken, had zijn diagnose als vlug gesteld. De Juweel Maagd, zo zei hij, was niet wat ze leek. Ze was in werkelijkheid een kitsune – een vos in de gedaante van een vrouw. Toen ze zich realiseerde dat ze ontmaskerd was, transformeerde de hofdame zich weer terug naar haar dierlijke vorm en ontvluchtte ze het paleis naar de desolate vlakte ten noorden van Edo. Daar spookte ze jarenlang rond tot ze uiteindelijk bevrijd werd door een boeddhistische monnik die haar kwade inborst wist te overwinnen en haar de hoop op verlichting bracht.
De Japanse mythologie dichtte vossen grote, bovennatuurlijke krachten toe, van transformatie en helderziendheid tot het vermogen vuur te spuwen. Men geloofde ook dat de dieren enorm oud konden worden en in de loop der jaren extra staarten kregen. Oude vossen konden wel negen staarten hebben en bezaten bovendien kennis van wat er op de wereld gebeurde.

 

kitsune

kitsune

 

Engelen

Engelen zijn geestelijke wezens die door God voorafgaand aan de schepping zijn gemaakt. In Job 38:7 lezen we dat de morgensterren samen jubelden en Gods zonen het uitschreeuwden van vreugde toen God alles schiep. De engelen (in dit verband dus morgensterren en de zonen Gods genoemd) zijn in één keer, allemaal tegelijk, door God geschapen toen Hij de hemel en aarde schiep. Daarna zijn er geen engelen meer bijgekomen, maar alleen afgevallen (zie het verhaal van de afval van engelen bovenaan dit hoofdstuk). Ze werden als dienstknechten van God, Christus en de gemeente gemaakt om de wil van God op aarde te volbrengen (Hebreeën 1:6,14).

Heilige en gevallen engelen

In de Bijbel wordt bijna 300 keer gesproken over de engelen van God in 24 verschillende bijbelboeken. Deze engelen worden in de Bijbel omschreven als speciale dienaren van God, die daarnaast ook een bijzondere taak hebben voor de gelovigen. Hierover zal ik straks verder uitweiden. Eerst wil ik nog wat kwijt over het volgende: behalve over goede engelen wordt er in de Bijbel ook gesproken over de engelen van satan, de zogenaamde gevallen engelen die ook wel demonen worden genoemd. Deze engelen waren opstandig in de hemel en kozen ervoor om satan, toen nog zelf een engel en “morgenster” genoemd, te volgen. Deze volgelingen van de duivel werden vervolgens samen met satan zelf uit de hemel geworpen. Vanaf dit moment waren zij niet meer heilige engelen. In de toekomst zullen ze weer strijd voeren tegen de goede engelen in de hemel, maar ze zullen geen standhouden. Uiteindelijk worden de slechte engelen voorgoed opgeborgen (in de poel van vuur; Mattheüs 25:2) en blijven de engelen van God over. De Bijbel leert ons ook dat satan als “een engel des lichts” kan verschijnen (2 korintiërs 11:14).

Waarschuwing voor misleiding
De apostel Paulus waarschuwt voor verschijningen, openbaringen en boodschappen van wezens, die zichzelf als een engel aankondigen, maar die niet bij de engelen van God horen. Wij weten, dat mensen soms verleid zijn door wezens die zichzelf een engel noemden. De mormonen (ofwel de kerk van Jezus Christus van de heiligen der laatste dagen) zeggen dat zij hun bijzondere openbaring “het boek van mormon” gekregen hebben van een engel die zich Moroni noemde en ook de islamieten zeggen dat hun profeet Mohammed zijn boodschap voor de Koran van de engel Gabriël heeft ontvangen. Wij weten dat beide engelen niet van God kwamen, omdat hun boodschap in strijd is met de Bijbel, het Waarachtige Woord van God!

Heilige engelen komen dus niet voor in combinatie met occulte praktijken. Demonen proberen je geestelijk te misleiden door in gestalte van een goede engel te verschijnen, dus pas goed op!

De engelen van God
Maar nu verder met de goede engelen, ofwel de engelen van God.
Het Hebreeuwse woord mal’akh en het Griekse woord aggelos betekenen beide boodschappers en kunnen worden gebruikt voor zowel mensen als engelen. In Marcus 1:2 is aggelos van toepassing op Johannes de Doper, een menselijke boodschapper van God. Doordat de betekenis van het woord engel eenvoudig boodschapper is, kan alleen de context bepalen of het gaat om een verwijzing naar een menselijke of een hemelse boodschapper.

Bij de eerder genoemde 300 vermeldingen van engelen in de Bijbel zijn de volgende woorden niet inbegrepen: zonen van God, heiligen, morgensterren, cherubim, serafs, dienende geesten en bewakers. In totaal komt het aantal vermeldingen en heenwijzingen naar engelen in de Bijbel dus over de 300.

Wetenswaardigheden

– Er worden in de Bijbel slechts 3 engelen bij naam genoemd: Michaël, Gabriël en Lucifer
(werd later satan).
– De engelen zijn allemaal mannelijke wezens (en niet
geslachtsloos zoals vaak wordt beweerd). Er zijn géén
vrouwelijke engelen; ze trouwen dus niet en er zijn dus
ook géén baby engelen.
– Engelen hebben een persoonlijke wil (Hebreeën 1:6).
– Ze verheugden zich over de schepping van de wereld (Job 38:7)
en verheugen zich over de bekering van iedere zondaar
(Lukas 15:10).
– Engelen zijn nieuwsgierig (1 Petrus 1:10-12).
– Engelen spreken met elkaar (Openbaring 14:18).
– In menselijke gedaante kunnen ze rechtstreeks met mensen
communiceren (Genesis 19).
– Engelen strijden tegen boze geesten (Daniël 10:13 en
Openbaring 12:7-8).

– Engelen aanbidden en prijzen God (Openbaring 7:11).
– Engelen kunnen in dromen verschijnen zoals vaak is gebeurd bij
Jozef (lees o.a. Mattheüs 1:20).
– Engelen zijn de hemelse militaire legermacht van God (veel over te lezen in
Openbaring).

Waar bevinden engelen zich?
Engelen wonen in de hemel en kunnen zich in hun natuurlijke staat met een geweldige snelheid voortbewegen tussen de hemel en aarde. Zij zijn niet aan tijd en ruimte gebonden zoals wij dit zijn. Ze kunnen in grote getale in een beperkte ruimte aanwezig zijn, denk hierbij aan het verhaal van de zeven gevallen engelen, die in het lichaam van Maria Magdalena aanwezig waren (Marcus 16:9).

Ze kunnen zich in ieder geval bewust zijn van allerlei dingen, zoals de menselijke gebeden en toekomstige gebeurtenissen, maar ondanks hun mogelijkheden hebben ze duidelijk ook zo hun beperkingen, zowel in kennis als ook in macht.

Engelen van God zondigen nooit
Geen van de heilige engelen in de hemel heeft ooit gezondigd. Zij zijn volkomen heilig en rein

en voor 100% aan God toegewijd. Zij gehoorzamen Hem altijd zonder tegenzin. Engelen hebben ook niet te lijden onder de gevolgen van de zonde en worden hierdoor nooit moe en hebben geen pijn, ziektes en gaan dus ook nooit dood. Omdat ze nooit gezondigd hebben, hebben zij ook geen verlossing nodig. Hoe groot de liefde van God geweest moet zijn voor de mens die tegen Hem gezondigd had, blijkt uit het feit dat God geen genade schonk aan de duivel en de demonen, maar wel aan de mens. Er is geen redding voor engelen die gezondigd hebben. Er is géén genade voor de gevallen engelen en zij gaan allemaal naar de eeuwige verlorenheid. En dit verschil is begrijpelijk: de mens die zondigde, deed dat niet vanuit de kennis die de engelen in de hemel bezitten. Zij hebben zo’n grote kennis, dat hun straf ook veel groter is.

Hoeveel engelen zijn er?
De engelen zijn door God in grote aantallen geschapen. In Daniël 7:10 en Openbaring 5:11 is sprake van duizendmaal duizenden engelen en van tienduizend maal tienduizend engelen die voor de troon van God staan. In de Bijbel wordt de Hebreeuwse manier van tellen gebruikt. Het eerste getal duizendmaal duizenden betekent in het Hebreeuwse vele miljoenen. Het woord miljoen bestaat namelijk niet in het Hebreeuws. Duizendmaal duizend is hetzelfde als één miljoen. Er wordt echter gesproken over duizendmaal duizenden en tienduizend maal tienduizenden. Dit betekent concreet vele honderden miljoenen engelen. Hun aantal is zo groot dat zij niet te tellen is!

Soorten engelen

Cherubim

De Cherubim zijn ogenschijnlijk de hoogste klasse engelen, die onbeschrijfelijke schoonheid en macht bezitten. Deze engelen werden in het Oosten bij de Hof van Eden geplaatst om de toegang tot de boom des levens te bewaken, nadat de mens was weggezonden (Genesis 3:24). Ze komen voor in de tabernakel van God in het Oude Testament en zijn hoofdzakelijk bezig met de glorie en aanbidding van God. Twee afbeeldingen van cherubs treffen wij aan in het Heilige der Heiligen van de tabernakel en van de tempel van Salomo. De vier levende wezens in Ezechiël bijvoorbeeld zijn cherubim (Ezechiël 1:1, 28;10:4;18-22). Cherubim worden nooit als engelen aangeduid. Dit is waarschijnlijk zo omdat het geen specifieke boodschappers zijn. Hun voornaamste doel is het proclameren (hardop verkondigen) en beschermen van Gods glorie, soevereiniteit en heiligheid. Satan was van oorsprong een Cherub totdat hij rebelleerde en hierna heel diep viel.

Serafs
Een andere groep bijzondere engelen zijn de serafs of Seraphim, die verschillende keren in de Bijbel voorkomen. Het begrip serafs wordt de ene keer gebruikt voor een groep van bijzondere engelen en de andere keren gebruikt voor andere bijzondere wezens. Serafs zijn voornamelijk vervuld van persoonlijke aanbidding aan God (Jesaja 6:3).

Aartsengelen en gewone engelen

Aartsengelen, zoals Michaël en Gabriël hebben beiden een eigen speciale taak. Van oudsher dacht men dat Michaël speciaal belast was met de bescherming van het volk Israël, terwijl Gabriël heel belangrijke boodschappen van God aan bepaalde mensen mocht doorgeven. Hierbij moeten wij in het bijzonder denken aan boodschappen die te maken hebben met de eerste komst van de Here Jezus op aarde.

Engel des Heren
En er wordt nog gesproken over de Engel des Heren, die we in het Oude Testament tegenkomen. Hier wordt niet gesproken over een geschapen engel en deze aanduiding Engel des Heren verwijst naar onze Here Jezus Christus.

Engelen zijn met Goddelijk gezag bekleed
Engelen hebben grotere kennis en macht dan mensen. Zij treden vaak op als grote autoriteiten. Zij zijn als directe afgezanten van de Heer met Goddelijk gezag bekleed. Zij spreken in Naam van God en namens God en kunnen met zulk gezag spreken alsof zij zelf God zijn. Dit betekent echter absoluut niet dat zo’n engel gelijk is aan God, iets wat Lucifer ooit in zijn engelenhoofd heeft gehaald! Ze blijven gewoon dienaren van God!

Bijzondere engelenverhalen in de bijbel

Engel des verderfs
Deze engel ging als de engel des verderfs door Egypte en doodde alle eerstgeborenen waar geen bloed aan de deurposten was (Exodus 12:23). Deze engel wordt ook wel de verderver genoemd, die gezonden was om de dood als een oordeel Gods te brengen. Deze engel komen wij ook tegen in 2 Samuël 24:16-17, waar wij lezen dat hij met getrokken zwaard door Israël gereisd is, om het oordeel van God te voltrekken, nadat David het volk had laten tellen. Een andere engel doodde in één nacht 185.000 Assyriërs (2 koningen 19:35).

Engelen van de kinderen

De Bijbel spreekt ook over de engelen van de kinderen. De Here Jezus sprak eens in verband met de kinderen over “hun” engelen, wat lijkt te vertellen, dat de kinderen bijzonder bevoorrecht zijn met “eigen” engelen (lees Mattheüs 18:10). Het is niet duidelijk of iedere gelovige zijn eigen beschermengel heeft, maar het is zeker niet ondenkbaar. Of iedereen er nu wel of niet één heeft, er zijn zeker engelen die alleen maar als “beschermengel” kunnen worden aangeduid; engelen, die God op specifieke tijden stuurt om Zijn kinderen en Zijn volk te bewaren, te bemoedigen en te beschermen. Natuurlijk zou dit ook onder ongelovigen kunnen gebeuren als dit binnen Gods plannen past. Het is duidelijk dat veel ongelovigen, die toch nog tot geloof in Christus komen, persoonlijke crises of levensbedreigende situaties onder ogen hebben moeten zien. Zij hadden tussenkomst van engelen nodig om te overleven en daardoor christen te worden (lees bijvoorbeeld Hebreeën 1:14).

Engelenverhalen in het Oude Testament
Een engel kwam bij Hagar in de woestijn om haar terug te leiden naar de tenten van Abraham en Sara (Genesis 16:7-14).
Enkele engelen bezochten Abraham voordat het oordeel van God over Sodom en Gomorra losbarstte (Genesis18:2).
Twee engelen redden Lot voordat Sodom verwoest werd (Genesis 19:1, 12-17).
Een engel verhinderde dat Abraham werkelijk zijn zoon Isaäk op het altaar op de berg Moria zou doden (Genesis 22:11).
Engelen gingen langs een ladder van Jakob naar de hemel en weer terug toen hij in Bethel lag te slapen (Genesis 28:12-15).
Een engel had de leiding bij de uittocht uit Egypte (Numeri 20:16).

Engelenverhalen in het Nieuwe Testament

Rond de geboorte van de Here Jezus zien wij veel activiteiten van engelen. Vooral de engel Gabriël speelt een grote rol in dit verhaal. Gabriël komt bij Zacharias in de tempel om hem aan te kondigen dat de boodschapper van de Messias geboren zal worden en dat dit zijn zoon zal zijn, die hij Johannes moet noemen (Lukas 1:5-25).

Dezelfde engel komt bij Maria in Nazareth om haar aan te kondigen dat zij een zoon (Jezus) zal baren, die de Messias, de Zoon van de Allerhoogste, zal zijn (Lukas 1:26-38). Er verschenen in dromen ook engelen aan Jozef.

Een leger engelen verscheen aan de herders in het veld, nadat de Here Jezus geboren was. Zij verheerlijkten God en maakten de komst van de Messias aan de herders bekend (Lukas 23:9-15). Na de verzoeking in de woestijn kwamen de engelen Jezus dienen en verzorgen (Mattheüs 4:11). En na de strijd in het Hof van Gethsemané kwamen de engelen opnieuw om Hem kracht te geven (Lukas 22:43).

Beschermengelen
Engelen kunnen soms ook uitgezonden worden om mensen te redden of te beschermen. Toen de vrienden van Daniël in de hete oven waren, was er een engel bij hen, die hen beschermde en hen in leven hield (Daniël 3:25) en ook was er een engel bij Daniël aanwezig in de leeuwenkuil, die de muil van de leeuwen gesloten hield (Daniël 6:23).

De engelen hebben ook apostelen (Handelingen 5:19) en Petrus uit de gevangenis bevrijd (Handelingen 12:7-10).

Engelen en ons gebedsleven
In het boek Daniël lezen we ook dat engelen speciaal betrokken zijn bij ons gebedsleven en dat zij onze gebeden als reukwerk voor Gods troon brengen en Gods antwoord weer bij ons terug brengen. Hierover lezen we opnieuw in Openbaring 8:3-4 en Openbaring 5:8. Door de bemiddeling van de engelen komen onze gebeden dicht bij God!

Bezoek van engelen aan mensen
Tenslotte wijst Hebreeën 13:2 er nog op dat mensen soms engelen in huis gehad hebben, terwijl zij niet wisten dat het engelen waren, omdat zij er menselijk uitzagen. Wees dus altijd gastvrij en zorg goed voor bezoekers; je weet maar nooit of je met een hemelse bezoeker te maken hebt. Het boek “Engelen met een opdracht” van Roland Buck gaat over dit onderwerp en is zeker het lezen waard!

De engelen bij ons sterven

Uit de geschiedenis van Lazarus leren wij, dat engelen de taak hebben om de overleden gelovigen in de eeuwige heerlijkheid te brengen (Lukas 16:22). Het is daarom ook opmerkelijk in dit verband te horen hoe sommige mensen vóór hun sterven één of meer engelen gezien hebben. In het verhaal lezen we dat de engelen gestorven gelovigen wegdragen naar de hemelse heerlijkheid. Iedere keer als een kind van God de hemel binnen komt, komt hij in het gezelschap van een aantal engelen de hemel binnen. Maar het mooiste blijft wel dat God op je wacht en je verwacht. Er wordt naar je uitgekeken door Jezus en eindelijk zullen we dan voor eeuwig thuis zijn.

Engelen en de toekomst
Engelen zullen ook in de toekomst een grote rol gaan vervullen. Wie het boek Openbaring leest, komt onder de indruk van de belangrijke plaats die de engelen in de toekomst zullen innemen als Gods oordelen tijdens de grote verdrukking op aarde uitgestort zullen worden.
De engelen zullen uiteindelijk ook aanwezig zijn bij de tweede komst van Jezus en zij zullen alle mensen, zowel goede als slechte, bijeen brengen voor het laatste oordeel van Christus.
Voordat dit alles gaat gebeuren zijn de engelen ook aanwezig bij de opname van de gemeente. Zij zullen de Here Jezus vergezellen op Zijn tocht om de gemeente in de lucht te ontmoeten.

engel

engel

Gevallen engelen

Over wanneer God de engelen precies geschapen heeft, valt nog te discussiëren, maar het is in ieder geval zeker dat God alles goed heeft geschapen omdat God, in Zijn heiligheid, geen zondige dingen kan scheppen. Dus toen Satan, die ooit de engel Lucifer was, rebelleerde tegen God en uit de hemel viel (Jesaja 14; Ezechiël 28), volgde een derde van de engelen hem in zijn val (Openbaring 12:3-4, 9). Er is geen twijfel mogelijk over het feit dat deze gevallen engelen nu bekend staan als demonen.
We weten dat de hel gemaakt is voor de duivel en zijn engelen, volgens Matteüs 25:41: “Daarop zal hij ook de groep aan zijn linkerzijde toespreken: ‘Jullie zijn vervloekt, verdwijn uit mijn ogen naar het eeuwige vuur dat bestemd is voor de duivel en zijn engelen’”. Jezus geeft met het bezittelijk voornaamwoord “zijn” aan, dat deze engelen van Satan zijn. Openbaring 12:7-9 beschrijft een engelenstrijd in de eindtijd tusen Michaël en “zijn engelen” en de duivel en “zijn engelen”. Door deze en daarop lijkende versen wordt het duidelijk dat demonen en gevallen engelen hetzelfde zijn.

Sommigen verwerpen het idee dat demonen gevallen engelen zijn vanwege het feit dat Judas vers 6 verhaalt hoe engelen die gezondigd hebben “met onverbreekbare boeien in de onderwereld gevangen” zijn. Het is echter duidelijk dat niet alle engelen die gezondigd hebben “gevangen” zijn, aangezien Satan nog steeds vrij is (1 Petrus 5:8). Waarom zou God de rest van de gevallen engelen gevangen houden, maar de leider van de rebellie vrij laten? Het lijkt erop dat Judas vers 6 bedoelt dat God die gevallen engelen vasthoudt die nog op een andere manier gezondigd hebben, waarschijnlijk het incident van “Gods zonen” in Genesis 6.

De meest gebruikte alternatieve verklaring voor het ontstaan van demonen is dat toen de Nephilim van Genesis 6 vernietigd werden in de Zondvloed, hun lichaamloze zielen demonen werden. Hoewel de Bijbel niet specifiek zegt wat er met de zielen van de Nephilim gebeurde toen ze stierven, is het onwaarschijnlijk dat God de Nephilim in de Zondvloed vernietigde terwijl hij daarmee toestond dat hun zielen nog groter kwaad konden veroorzaken als demonen. De uitleg voor het ontstaan van demonen die het meest consistent is met de Bijbel is dat ze de gevallen engelen zijn, de engelen die tegen God rebelleerden met Satan.

gevallen engel

gevallen engel

 

Bronnen info en foto’s:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lamia_(mythisch_wezen)
http://en.wikipedia.org/wiki/Lamia
http://nl.wikipedia.org/wiki/Yuki_Onna
http://hyakumonogatari.com/2013/12/18/yuki-onna-the-snow-woman/

De wereld van Harry Potter
auteurs: Allan Kronzek en Elisabeth Kronzek
uitgegeven door Bruna (2002)
Het mythisch bestiarium
Auteur: Tony Allan
Uitgegeven door Atrium (2008)
http://nl.harrypotter.wikia.com/wiki/Zompelaar
http://www.jeshua.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=32&Itemid=68
http://www.gotquestions.org/Nederlands/gevallen-engelen.html
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kitsune
http://nl.harrypotter.wikia.com/wiki/Acromantula
http://nl.dreamstime.com/stock-foto-s-de-boeman-klaar-aan-oorlog-image15540643
http://vignette3.wikia.nocookie.net/harrypotter/images/d/db/Zompelaar.jpg/revision/latest?cb=20110510161237&path-prefix=nl
http://harrypotter.wikia.com/wiki/Veela?file=Delacour_cousins.jpg
http://www.celtic-weddingrings.com/legend-of-the-banshee.aspx

Ik heb ook een paar liedjes gekozen.

Veel lees- en luister plezier

Kavita

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: